เรารักวัดพระธรรมกาย

นับตั้งแต่ได้รู้จักวัดพระธรรมกาย ปี2539 ข้าพเจ้าได้เข้ามาช่วยเป็นอาสาสมัคร ช่วยแจกข้าวและน้ำในแผนกโภชนาการ ทำให้รู้ว่า ทุกคนที่มาวัดไม่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหน มีเงิน ไม่มีเงิน เมื่อมาถึงวัด จะได้รับการต้อนรับด้วยอาหารและน้ำดื่ม เท่าเทียมกันทุกคน แม้ว่าบางคนมาครั้งแรก ไม่เคยต้องรู้จักกับใคร ไม่ต้องรู้จักพระ เจ้าหน้าที่ ในวัดแต่ทุกคนจะได้รับการต้อนรับเสมือนหมู่ญาติที่จากกันไปนานและได้มีโอกาสกลับมาพบกันอีก ข้าพเจ้าเมื่อมีโอกาสทำหน้าที่แจกอาหาร ก็ตั้งใจว่า อยากให้ทุกคนที่มาวัดได้กินอาหารอร่อยๆอย่างทั่วถึง อิ่มท้อง อิ่มใจ อิ่มบุญ และมีแรงสร้างความดีกันทุกคน นี่ขนาดแค่ข้าพเจ้าเข้ามาเพียงแค่แจกอาหารไม่กี่ครั้ง ก็ได้สัมผัสถึงใจของผู้ให้ คือความเมตตากรุณาอันยิ่งใหญ่ของหลวงพ่อที่อยากให้ทุกคนมาวัด มาปฏิบัติธรรมอย่างไม่มีความกังวลใจเรื่องการขบฉัน หรืออาหารการกินใดๆ ทุกคนที่มาวัด แม้ไม่มีตังค์ทำบุญทุกคนก็ได้ทานอาหารที่เหมือนกันทุกคน แม้คนที่ทำบุญก็มิได้รังเกียจหรือตัดพ้อคนที่มาวัดใหม่เลย มีแต่จะยกใจด้วยวาจาไพเราะ กล่าวอนุโมทนาบุญและชวนให้มาวัดอีกบ่อยๆมาสั่งสมบุญด้วยกันอีก  กราบขอบคุณหลวงพ่อค่ะที่เมตตา ให้เราได้มีวัดใหญ่ๆกว้างๆ ให้เราได้สร้างบุญร่วมกันคราวละเป็นแสนคน และหลายแสนคน ในครั้งที่รวมเด็กดีวีสตาร์มาชมนิทรรศการที่มหาวิหารคต บางคราวเป็นหมื่นคน ในทุกๆเดือนที่มีงานบุญใหญ่ต้นเดือน ดีใจที่มีคน้ข้าวัดเยอะ ดีกว่าไปเที่ยวตามบ่อนการพนัน สถานบันเทิงอื่นๆที่มอมเมาให้คนหลงทาง เสียทรัพย์สิน เสียเวลาในชีวิตไปทุกๆวันหยุด กราบขอบพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ที่ได้ให้โอกาสทุกคนได้มาใช้สถานที่แห่งนี้ร่วมสร้างความดีอันยิ่งใหญ่ร่วมกันค่ะ